Sebastiaan Verschuren

Zaterdag 6 februari is Naima (voor de niet ingewijden - mijn vriendin) voor 5 maanden op stage naar het buitenland gegaan. Naar Barcelona, Spanje. Het geboorteland van haar moeder (en mijn schoonmoeder) en de stad waar ze al heel haar leven komt. Heel leuk natuurlijk voor haar, op het afscheid met mij na.

Daarvoor had ik wat leuks bedacht: ik ging mee en had een stoel naast haar (met hulp van mijn schoonouders) gereserveerd in het vliegtuig. Wat om 18:35 vertrok. Dat had ik haar alleen niet verteld, natuurlijk niet.

Toen we op Schiphol afscheid hadden genomen en zij had ingecheckt heb ik vervolgens een klein kwartiertje gewacht en ben ik ook door de douane gegaan. Daarna gewacht totdat ze in het vliegtuig zat (haar ouders gingen een week mee dus daar zat ze naast) en op het allerlaatste moment ('This is a final call for all passengers traveling to Barcelona, the gates will close in a few minutes and you are delaying the flight.') het vliegtuig ingesprongen. Ik moest nog even sprinten voor de dichtvallende vliegtuigdeur.

Toen naar stoel 10F gelopen en gewacht tot ze opkeek. Die ene seconde van verbijstering. Dat kwartier van verbazing. Die 2 uur (en de dag erna natuurlijk) van geluk. Fantastisch. Het was het allemaal waard, toen al.

Dus toen zat ik in het vliegtuig naar Barcelona samen met haar. Voor mij was het de vierde keer richting BCN aeropuerto maar de eerste keer dat ik niet met de bus zo snel mogelijk weer weg ging. Voorgaande drie keren moest ik namelijk door naar Font Romeu, trainingsstage.

De vlucht ging soepel en eenmaal in Barcelona (landing om 21:00) kon niets natuurlijk meer fout gaan. Wat een ge-wel-di-ge stad. 's Avonds gingen we wat eten bij mijn 'schoonoma' Yaya en daar hebben we ook geslapen.

In een bed van 120cm breed. Jammer dat het ook maar ongeveer 120cm lang was..

De volgende ochtend via het Plaza d'Espanya langs de Catedral de Barcelona naar het appartement van Naima aan het Plaza Reial gelopen door de prachtige stad en de Ramblas. Toen tapas bij Yaya, 's avonds met de metro naar het Plaza España en daarna weer met de metro en trein terug naar het vliegveld. Morgen moet ik natuurlijk gewoon weer trainen, dus langer kon ik helaas niet blijven. Dus voor de tweede keer afscheid, al was hij deze keer wel definitief. Mijn vlucht ging om 21:30, dus ik ben net iets meer dan 24 uur in Barcelona geweest.

Na de Swim Cup Amsterdam, eind maart, ga ik tien dagen op vakantie naar Barcelona. Ik kijk er nu al naar uit. Naima houdt trouwens ook zelf haar belevenissen zo vaak als kan bij, op naimaopreis.nl.

PS. Ik ben in het vliegtuig iets verloren met grote emotionele waarde. Mocht je het gevonden hebben.